İşkence...
Karanlığın içinden, sızıların düşünce,
Hüzünlü yalnızlığım, demleniyor geceden…
Zulamdaki sorgular, nedenimi deşince,
İntiharlar kaçıyor, bu zorlu bilmeceden…

Uykusuz gözlerime, saklamışım denizi,
Örseliyor bu günü, dünümün acı izi,
Koskoca bir boşluğa açılan bu dehlizi,
Şiirlere dökünce kan sızıyor heceden…

Mahşerde soracaklar, yaşattığın her anı,
Kıyametler kopuyor, sanki Nuh’un tufanı,
Feleğin çemberine, bırakılan zamanı,
Saatlerim koşarken boğuldum düşünceden…

Akışında kayboldum, bayıltıcı hoşluğun,
Ayıltmadı bir türlü, beynimi sarhoşluğun,
Hayatın sol yanıma, bıraktığı boşluğun,
Hesabını yaparken, tükenmişim inceden…

Sevdaya kefen olmuş, gelinliğin beyazı,
Öldürdü duyguları, aşkın soğuk ayazı,
Yüreğimi üşütür, bu dağların poyrazı,
Eteğine yaz gelir, kışı gitmez yüceden…

Alıp götürdün benden, gülümseyen yüzümü,
Bir girdabın içinde, yitirmişim özümü,
Ahbaplarım özlemiş, sohbetimi sözümü,
Yaşadığım evrene, küs değildim önceden,

Sen diye dolanırken kalbimi yormuş kanım,
Nefretime yenildi, incinen hassas yanım,
Çileli bedenimden, firarî tatlı canım,
Soluduğum nefesin, farkı yok işkenceden…

Linkleri Kullanabilmeniz için Üye Olmalısınız.

Metin Yıldırım